O poeta Xoán Abeleira e o seu poema Non Si

Para comentar libros galegos e falar de autores, clásicos e modernos.
anavilat
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 441
Registado: quarta, 17 mai 2006, 14:29

O poeta Xoán Abeleira e o seu poema Non Si

Mensagempor anavilat » sexta, 11 jun 2010, 10:05

Xoán Abeleira, nado en Maracay, Venezuela, en 1963, é un escritor, tradutor e xornalista galego.
Fillo de emigrantes galegos, en 1973 a súa familia volta a España, intalándose en Madrid, onde Abeleira inicia a súa andaina coma poeta, narrador, tradutor, músico, xornalista e crítico literario...
http://gl.wikipedia.org/wiki/Xo%C3%A1n_Abeleira
Deixo o enlace a poesía Non Si, tan fermosa como impactante.
http://xoanabeleira.blogaliza.org/2010/ ... resfriado/
El gallego lingua
Maldita condenada
Lingua do Demo
Lingua desprezada e desprezable
Lingua miserable e dos miserables
Lingua ruín lingua
Ferruxe lingua furricallo lingua de esmola
Lingua de pedire ós camiños
Un codelo de nada un corrosco
Na choiva lingua a mendigare por sempre
O baleiro infernal da friaxe na igrexa
Lingua ignorante lingua
Pailana lingua analfabeta
Lingua sucia lingua
Cotrosa lingua fedorenta
Lingua falsa perversa lingua
De noxo cativa lingua de merda
Lingua ventrílocua lingua
Impostada e impostora lingua
Bilingüe lingua discordante lingua inharmónica ho
Lingua bífida lingua tripartita a inmunda
Becha pecaminosa que cómpre ben patexare
Lingua digna de
Coutaren afogaren esganaren
Lingua de ós e de ohs de
Chagas e chamas sen pechare
Lingua deformada e
Sen formarse lingua espida de si
E de non lingua sen fros
Lingua sen vocábulos lingua
Sen bocas lingua sen linguas
Lingua sen azos
Lingua medida lingua comedida
Lingua regrada lingua dominada
Lingua opositora
Lingua traizoeira e traizoada
Covarde lingua covarde de todo
O seu e de seu
Lingua vella de mil anos vella
Artrítica coas maos encalecidas arreo
A tola tola coas unllas
Negras de lama e de bosta
Lingua raquítica lingua
Enfermiza lingua moribunda
Lingua a degoirare cadora
Mete-lo zoco na foxa
Lingua dos ladróns
Lingua dos furtivos
Lingua dos contra
Bandistas
Lingua esfameada
Lingua adulterada
Lingua de estraperlo
Lingua de pan
Bruno lingua de pan
Ácimo vituperio de lingua con ise ácido
Celme na punta crebada da lingua
Lingua atea até a lingua
Lingua blasfema até os miolos
Lingua profana lingua
Sacrílega sen máis deus que
O triste escintilare do estrume
Lingua animal guindada
Ós animais coma quen guinda a Peste
Lingua parida ó son de por e prás bestas
Lingua vaca lingua mula
Lingua ovella lingua galiña
Lingua porca destinada a padecere
O seu propio coitelo no seu propio matadoiro
Lingua posta nas maos dos que se cagan nela
Lingua que degoira aniñare
Nos tobos de todos
Os hipócritas
Lingua si que lle lambe o cu ós que lle dan
Polo cu
Lingua raposa lingua
Fulana lingua candonga
Aberta decote de pernas
Pra que todos lle golsen
Pra que todos a fodan
Lingua bastarda filla de
Puta que ninguén quere xa
Nin sequera os que lle pagan
Nin sequera os que a soban
Lingua daniña lingua
Pezoñenta lingua perigosa animalia
Lingua terrorista que todo Cristo
Xostrega á que todo Xudas lle cospe
Lingua penosa lingua deprimida lingua
Suicida lingua sartego lingua
Cadáver lingua que morre a súa vida
Entre vivas e vivas á morte
Todo canto fago todo
Canto falo condenada
Lingua do Demo
É por ti
x.a.
Saúdos.
Anavilat.

anavilat
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 441
Registado: quarta, 17 mai 2006, 14:29

O poeta Xoán Abeleira e o seu poema Non Si

Mensagempor anavilat » sábado, 12 jun 2010, 08:39

Esta poesía é un exemplo daquela tan mal entendida retranca galega.
Saúdos.
Ana.


Voltar para “Literatura galega”

Quem está ligado:

Utilizadores neste fórum: Nenhum utilizador registado e 1 visitante