Libro de agasallo

Para comentar libros galegos e falar de autores, clásicos e modernos.
Avatar do Utilizador
rubi
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 359
Registado: terça, 01 abr 2008, 22:58
Contacto:

Libro de agasallo

Mensagempor rubi » quinta, 11 fev 2010, 17:53

Nos primeiros días do mes de xaneiro, recibín na miña casa, por parte da Asociación Cultural Fillos de Galicia, un libro de agasallo.
Trátase dun Manual de Lingua Galega, da Editorial Edición Xerais de Galicia.
Resultoume moi interesante e útil xa que trae exercicios moi sinxelos, vocabulario, interpretación de textos, conxugación de verbos, etc.
Ademais, tamén inclúe unha pequena reseña sobre a orixe e historia da lingua galega.
Gustaríame compartir con vostedes esa parte, porque está explicada moi claramente e en forma moi simple e concisa.
O latín e as lenguas románicas
O galego pertenece á familia das lenguas románicas, xunto co portugués, castelán, francés e romanés, entre outras. Todas teñen a súa orixe no latín falado que se impuxo como lengua oficial do Imperio Romano, en case todo o sur e occidente de Europa.
A formación da lengua galega
Cando os romanos, o noroeste da Península Ibérica estaba habitado por pobos que falaban lenguas célticas. Os romanos tiñan maior poder económico e militar cós habitantes galaicos, unha estructura social e política e un desenvolvemento cultural superiores, e impuxéronlles a súa cultura e a súa lengua nun proceso de asimilación que durou varios sécalos.
A comenzos do século V producíronse as invasións dos pobos germánicos. Na Gallaecia (provincia que incluía a Galicia actual) asentáronse os suevos e crearon un reino que durou uns 175 anos (411-585). O cabo, os suevos foron vencidos polos visigodos, que tamén eran germánicos, e Galicia pasou a depender do reino visigodo de Toledo.
Estes poblos germánicos non impuxeron a súa cultura nin a súa lengua, senón que adoptaron a cultura e lengua da población galaicorromana.
A principios d século VIII Galcia foi invadida polos árabes, máis a súa presencia nestas terras foi breve, polo que a súa influencia na lengua foi escasa. No galego actual hai bastantes palabras árabes, pero a maior parte delas cegaron a través doutras lenguas.
Son arabismos palabras como: aceite, alcohol, arroz, azucre, laranxa, limón. Tamén existen algúns topónimos árabes como A Almiuña ou Rábade.
A lengua tamén se está a enriquecer constantemente con voces collidas da antigua lengua latina (cálculo, nocturno, pleno, médico) e máis do grego clásico (teléfono, democracia, hepatite). Estes préstamos, chamados cultismos, son moi abundantes na terminología científica e técnica.
A historia da lengua galega
Arrededor do século X, alingua que se falaba na Península xa era moi diferente do latin. As variedades linguísticas dos distintos territorios fóranse separandos unhas das outras, de maneira que nos territorios cristiáns do norte cegaron a se diferenciar varias lenguas: galego-portugués, castelán, asturleonés, aragonés e catalán. Además, existía o mozárabe, lengua falada nos territorios dominados polos árabes.
No século XII Portugal convérsese en reino independente e continúa a expansión cara ó sur, levando a variedade portuguesa (falada entre o Miño e o Douro) ás terras conquistadas. En cambio Galicia seguiu dependendo da coroa de León e Castela e quedou apartada da Reconquista.
Así a todo, nos sécalos XIII y XIV a nosa lengua coñoceu un período de grande esplendor, gracias á rica e fermosa literatura lírica dps trobadores galego-portugueses.
Andando o tempo, as variedades galega e portuguesa, que nun principio formaban unha soa lengua, fóronse distanciando cada vez máis, por mor da separación política entre Galicia e Portugal, e tamén polas modificaciones que a lengua portuguesa foi experimentando ó ser falada polas xentes do centro e sur de Portugal.
Así, acabaron por se converter en dúas lenguas de seu, aínda que con moitas semellanzas.
Desde o final da Idade Media, o emprego escrito do galego foui decaendo por causas políticas e sociais. Galicia dependía do reino de Castela, que impuxo a súa lengua como idioma oficial. Durante os sécalos XVI, XVII e XVIII apenas se escribe en galego e as clases sociais mías altas castelanízanse. Así a todo, case toda a población segue utilizando a lengua na comunicación diaria.
A partir do ségulo XIX esta situación vai cambiar notablemente.
Nesta época porúcense o Rexurdimente, encabezado por Rosalía de Castro, Eduardo Pondal e Curros Enriquez, que volven facer do galego unha lingia literaria.
A partir de entón case tódolos escritores de Galicia empregarán o galego nas súas obras.
No ano 1936 se declara lengua cooficial de Galicia. Pero a Guerra Civil (1936-1939) e a dictadura que veu despois botaron abaixo estes progresos.
Vencendo moitos atrancos, nos anos 50 o galego recobrou o seu papel de lengua literaria de Galicia.
X ana década dos 60 créanse organizacións que reivindican e promoven o emprego da nosa lengua.
Despois do fin da dictadura, nos anos 70 e 80, o galego acada o recoñocemento de lengua oficial de Galicia (xunto co castelán), introducíndose no ensino, na administración e nos medios de comunicación.
A partir dese anos apróbanse leis e medidas que defenden o uso da lengua propia de Galicia e relízanse importantes esforzos por lograr a súa plena normalización.
Rubí
Buenos Aires-Argentina

mariab
Mensagens: 41
Registado: quinta, 04 jan 2007, 10:49

Libro de agasallo

Mensagempor mariab » quinta, 11 fev 2010, 21:26

Paréceme moi meritorio pola túa parte, rubi, a túa curiosidade, as túas gañas de aprender.
Que sigas así.
Saúdos.

yagui
Mensagens: 81
Registado: segunda, 13 set 2004, 23:00

Libro de agasallo

Mensagempor yagui » sábado, 20 fev 2010, 17:48

Di:
No século XII Portugal convérsese en reino independente e continúa a expansión cara ó sur, levando a variedade portuguesa (falada entre o Miño e o Douro) ás terras conquistadas. En cambio Galicia seguiu dependendo da coroa de León e Castela e quedou apartada da Reconquista.
Así a todo, nos sécalos XIII y XIV a nosa lengua coñoceu un período de grande esplendor, gracias á rica e fermosa literatura lírica dps trobadores galego-portugueses.
Peró...di dúas cousas diferentes! Primeiro di que a \"variedade portuguesa\" (que significará isso?) falava-se só entre o Minho e o Douro no século XII. E, depois, que os trobadores galegos do século XIII e XIV eram galego-portugueses.
Vedes a contradiçom??
jaja


Voltar para “Literatura galega”

Quem está ligado:

Utilizadores neste fórum: Nenhum utilizador registado e 0 visitante