Se cumplen 30 años de la muerte de Blanco Amor

Para comentar libros galegos e falar de autores, clásicos e modernos.
pilarmabel
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 359
Registado: quarta, 03 ago 2005, 15:44

Se cumplen 30 años de la muerte de Blanco Amor

Mensagempor pilarmabel » quinta, 03 dez 2009, 10:36

Treinta años después de su muerte Blanco Amor sigue vivo en las letras gallegas. Prueba de ello es el homenaje celebrado este martes en Ourense, ciudad que vio nacer a uno de los grandes hitos de la renovación narrativa gallega. En el acto conmemorativo participaron diversos representantes del mundo de la cultura y de la política.
El homenaje contó con las voces de varios poetas, amigos de Blanco Amor y de la cantante María do Ceo, quien interpretó dos temas en honor a la figura del escritor, para concluir con el himno gallego, durante la realización de la ofrenda floral en el cementerio de San Francisco.
A la ceremonia, organizada por Pen Clube de Galicia, con la concejalía de Cultura de Ourense, acudieron también el presidente de Pen Clube Galicia, Luis González Tosar, el subdirector de la Editorial Galaxia, Carlos Lema, además del presidente de la Diputación, José Luis Baltar, el secretario xeral de Política Lingüística, Anxo Lorenzo, y representantes del mundo de la cultura. También se contó con la presencia del conselleiro de Cultura, Roberto Varela.
Gran escritor, persona \\\"incómoda\\\"
El titular de cultura reivindicó la figura de Eduardo Blanco Amor, del que dijo que, además de ser un gran literato, fue una persona que \\\"sufrió la marginación y un latigazo a su persona\\\".
En la misma línea se pronunció Tosar, quién manifestó que se trataba de un poeta, \\\"con corazón de oro y sensibilidad extraordinaria\\\", e instó al conselleiro a que \\\"desde su posición nos ayude a romper con esa infame y necia coyuntura de silencio de un gran escritor\\\", que representaba y representa una figura \\\"incómoda\\\" por su condición homosexual.
\\\'A Esmorga\\\' en inglés
Posteriormente, el subdirector de Galaxia, Carlos Lema, anunció para 2010, la realización de una traducción al inglés de uno de los libros más emblemáticos de Blanco Amor, \\\"A esmorga\\\", actualmente en fase de negociación. Hasta el momento, el libro cuenta, según Lema, con traducciones al bable, castellano, italiano y francés y presumiblemente a partir del año que viene también en lengua inglesa.
Además, Lema destacó la realización de la \\\"primera edición digital\\\", actualmente disponible en los ebooks, así como la realización de un monográfico dedicado a \\\'A Esmorga\\\', que saldrá publicado en la revista Grial en el mes de diciembre.
En la misma línea se pronunció el secretario de Política Lingüística, quien celebró la versión inglesa que se está realizando de \\\'A Esmorga,\\\"un camino que hay que continuar\\\", dijo.
Por su parte, el presidente de la Diputación, José Luis Baltar, quien dijo que \\\"nunca se le reconoció el valor literario que tenía\\\", por lo que manifestó que este homenaje responde a \\\"deuda contraída con Blanco Amor\\\" y subrayó que con la traducción de su obra al inglés, ésta entrará a formar parte de los \\\"grandes circuitos de distribución\\\".
Fuente:http://www.galiciae.com
Pilar

cachafeiro
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 684
Registado: sábado, 29 mar 2008, 01:44

Se cumplen 30 años de la muerte de Blanco Amor

Mensagempor cachafeiro » quinta, 03 dez 2009, 16:00

Blanco Amor, cuxo pai abandonou o fogar cando só tiña tres anos, foi un neno enfermizo que non recibiu unha educación formal, pero que aprendeu pola súa conta lendo xornais. En 1915, á idade de dezasete anos, comezou a traballar como secretario de dirección en El Diario de Orense. Durante esta época frecuentou os faladoiros de Vicente Risco, de quen tamén foi alumno na Escola Normal, figura que tivo unha importancia decisiva na súa futura defensa e promoción da cultura galega. En 1919, moi novo, emigrou a Bos Aires, onde continuou en contacto con intelectuais galegos da emigración, tomando parte activa na Federación de Sociedades Galegas, fundada en 1921, que pretendía aglutinar tódolos inmigrantes galegos e da que chegaría a ser director do seu órgano El Despertar Gallego. No 1924 coñece a Ramón Suárez Picallo, que había ser o seu gran amigo. En 1923 fundou con Ramiro Isla Couto a revista Terra, en lingua galega. Máis adiante participou tamén noutra publicación galeguista chamada Céltiga, da que tamén será director. En 1926 entrou a formar parte do diario arxentino La Nación, onde coñeceu escritores arxentinos como Leopoldo Lugones, Horacio Quiroga, Borges, Sábato e Mallea. Tamén colaborou con publicacións como El Correo de Galicia e a Revista de la Casa de Galicia.
Aínda que xa compuña poesía na súa mocidade, non publicou a súa primeira obra ata 1927, Os Nonnatos. Ao ano seguinte seguiuna o libro de poemas Romances gallegos, encadrado dentro dunha estética modernista cunha forte influencia dos romances casteláns e de Luís Amado Carballo.
En 1928 retornou durante un ano a Galiza como correspondente do diario La Nación. Durante este primeiro regreso coñeceu a Castelao e a varios intelectuais do Partido Galeguista e do grupo Nós, e escribiu Poema en catro tempos, que publicaría posteriormente na Arxentina en 1931. Dende Bos Aires colaborou máis tarde coa revista Nós con varios poemas e tres capítulos da súa novela inconclusa A escaleira de Jacob.
Volveu a instalarse en España como correspondente de La Nación entre 1933 e 1935, e coñeceu en Madrid a Federico García Lorca, co quen tivo unha grande amizade e a quen acompañou á casa familiar de Fuente Vaqueros en varias ocasións. É salientable o feito de que Blanco Amor foi o responsable de convencer a Lorca para que publicase os Seis poemas galegos (1935).
Defendeu dende Arxentina a legalidade republicana cando se produciu o estalido da guerra civil española. Durante os 20 anos seguintes utilizou unicamente o castelán na súa obra literaria, con obras como Los miedos (1936) ou La catedral y el niño (1948). En 1956 volveu ao galego con Cancioneiro, e en 1959 publicou unha novela de extraordinaria importancia para a renovación da narrativa galega: A esmorga. Esta obra desenvólvese en Auria e marca un fito na ruptura das tendencias costumistas e populares da literatura galega, debido á súa técnica innovadora: o único que se pode ler son as contestacións dun reo nun xuízo, que conta as aventuras que o levaron á condena é o modo de, sen facer un texto bilingüe, darlle verosimilitude a un diálogo entre un xuíz, que fala castelán, e un reo que fala galego. Amais de deberse ao afán de verosimilitude , o silencio do xuíz representa a xordeira da xustiza , o seu papel represor e castigador. A novela, ambientada nos baixos fondos ourensáns, céntrase en tres personaxes transgresores e marxinais que van sendo levados a un final tráxico.
En Bos Aires fundou e dirixiu o Teatro Popular Galego, que puxo en escena obras de Lugrís Freire, do propio Blanco Amor e doutros autores. Tamén foi director da revista Galicia, publicada pola Federación de Sociedades Gallegas de Arxentina.
Retornou a Galicia o 16 de xaneiro de 1965, e publicou outra obra que tivo gran repercusión, o libro de relatos Os biosbardos (1962), relatos en primeira persoa con protagonista e narrador infantil distinto en cada conto. A súa última etapa foi moi fecunda, a pesar de ser postergado pola cultura oficial: en 1970 alumeou unha nova edición de A esmorga, e en 1972 apareceu a extensa novela Xente ao lonxe, onde a través dos avatares que lle ocorren a unha familia de clase obreira, retrata a sociedade urbana, moi estratificada, do Ourense de principios de século. Nos seus últimos anos prestou unha grande atención ao xénero teatral, con obras como Farsas para Títeres (1973) e Teatro prá xente (1975).
Finou en Vigo no ano 1979. Foi soterrado na cidade que o viu nacer no cemiterio de San Francisco.
Moitas das súas obras narrativas (A Esmorga, Xente ao lonxe, Os biosbardos) desenvólvense nunha cidade fiticia, Auria, transposición literaria do seu Ourense natal. Os críticos literarios encontraron nas súas ficcións ecos de autores como Valle-Inclán ou Eça de Queirós.
http://gl.wikipedia.org/wiki/Eduardo_Blanco_Amor
Alexandra Cachafeiro Camiña


Voltar para “Literatura galega”

Quem está ligado:

Utilizadores neste fórum: Nenhum utilizador registado e 1 visitante