Fabricando un pai

...Para calquera outro tema non recolleito nas outras categorías.
jorgegustavot
Ex-membro
Mensagens: 165
Registado: terça, 04 mar 2008, 19:23

Fabricando un pai

Mensagempor jorgegustavot » sábado, 14 jun 2008, 12:31

En o taller máis estraño e sublime coñecido, reuníronse os grandes arquitectos, os afamados carpinteiros e os mellores obreiros celestiais que debían fabricar ao pai perfecto:

- "Debe ser forte", comentou un.
- "Tamén, debe ser doce", comentou outro experto.
- "Debe ter firmeza e mansedumbre: ten que saber dar bos consellos".
- "Debe ser xusto en momentos decisivos; alegre e comprensivo nos momentos tenros".
- "Como é posible -interrogou un obreiro- pór tal cantidade de cousas nun só corpo??
- "é fácil", -contestou o enxeñeiro- "Só temos que crear un home coa forza do ferro e que teña corazón de caramelo".

Todos riron ante a ocorrencia e escoitouse unha voz (era o Mestre, dono do taller do ceo):
- "Vexo que ao fin comezan" -comentou sorrindo- "Non é fácil a tarefa, é certo, pero non é imposible se pon interese e amor niso".

E tomando nas súas mans un puñado de terra, comezou a darlle forma.

"Terra? -preguntou sorprendido un dos arquitectos-
- Pensei que o fabricariamos de mármore, ou marfil ou pedras preciosas!

-"Este material é necesario para que sexa humilde" -contestoulle o Mestre-.
E estendendo a súa man saco ouro das estrelas e engadiuno á masa.

- "Isto é para que nas probas brille e mantéñase firme".
Agregou a todo aquilo, amor, sabedoría. Lle dió forma, soproulle do seu alento e cobro vida, pero... faltaba algo, pois no seu peito quedaba un oco.

"E que porás aí?" -preguntou un dos obreiros-

E abrindo o seu propio peito, e ante os ollos asombrados daqueles arquitectos, saco o seu corazón, arrincoulle un pedazo, e púxoo no centro daquel oco. Dúas bágoas saíron dos seus ollos mentres volvía ao seu lugar o seu corazón ensanguentado.

-Por que fixeches tal cousa?" -interrogoulle un anxo obreiro e aínda sangrando, contestoulle o Mestre:
-"Isto fará que me busque en momentos de angustia, que sexa xusto e recto, que perdoe e corrixa con paciencia, e sobre todo, que estea disposto aínda ao sacrificio polos seus e que dirixa aos seus fillos co seu exemplo, por que ao final do seu longo traballo, cando termine a súa tarefa de pai, alá na terra, regresará até a miña. E satisfeito polo seu bo labor, eu dareille un lugar aquí no meu reino.

FELIZ DIA DO PAI!
(autor descoñecido)

Voltar para “Caixón de xastre”

Quem está ligado:

Utilizadores neste fórum: Nenhum utilizador registado e 3 visitantes